Η Τριχόπτωση στις Γυναίκες
PDF Εκτύπωση E-mail

Η γυναικεία ανδρογενετική αλωπεκία έχει πολλούς διαφορετικούς τύπους και είναι ένα τόσο μεγάλο πρόβλημα που οι περισσότεροι γιατροί δεν μπορούν να το φαντασθούν.

Συντελεστές της ανδρογενετικής αλωπεκίας των γυναικών είναι η φυσική κληρονομικότητα, το ορμονικό περιβάλλον και ο χρόνος. Δεν είναι απαραίτητο να είναι τα επίπεδα των ορμονών παθολογικά για να εκφρασθεί η κληρονομικότητα. Τα πρότυπα της κληρονομικότητας εξελίσσονται με τον χρόνο. Αυτό μπορεί να συμβεί σε μεγάλο χρονικό διάστημα, έτσι ώστε να μην παρατηρείται σε μικρή ηλικία αλλά να εκδηλωθεί καθώς η γυναίκα φθάνει στην ωριμότητα.

Η ανδρογενετική αλωπεκία των γυναικών εμφανίζεται περίπου στο 25% των γυναικών κατά την μέση ηλικία, δηλαδή σε ηλικία 35-40 ετών.

Στην ηλικία των 50 έως 60 ετών, με την έναρξη της εμμηνόπαυσης, η επικράτηση της εμφανούς ανδρογενετικής αλωπεκίας αυξάνει σχεδόν στο 60% των γυναικών.

Ο συνηθέστερος τύπος τριχόπτωσης στις γυναίκες όπως περιγράφεται από την Κλίμακα Ludwig είναι διάχυτη αραίωση στην κορυφή του κεφαλιού αλλά με διατήρηση μετωπικής παρυφής μαλλιών με φυσιολογική πυκνότητα.

Στο πρώτο στάδιο, η αραίωση των μαλλιών μπορεί να είναι φανερή μόνο όταν γίνεται χωρίστρα στα μαλλιά (στάδιο Ι).

Τα μαλλιά με το πέρασμα του χρόνου εξακολουθούν να αραιώνουν στην κορυφή, η μετωπική παρυφή όμως διατηρείται καλά στον τύπο ΙΙ (στάδιο ΙΙ).

Στο τρίτο στάδιο , τα μαλλιά στην κορυφή μπορεί να έχουν σχεδόν ή τελείως πέσει, αλλά μόνο μικρό ποσοστό των γυναικών θα εκδηλώσουν ανδρικού τύπου φαλάκρα όταν εμφανίζουν ανδρογενετική αλωπεκία.

 

Ψυχολογικές Επιπτώσεις της Τριχόπτωσης

Η τριχόπτωση στις γυναίκες είναι ψυχολογικά καταστρεπτική και κοινωνικά απαράδεκτη. Η κοινωνία μας δεν αντιμετωπίζει μία γυναίκα που αρχίζει να χάνει τα μαλλιά της με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζει έναν άνδρα. Ένας άνδρας που κάνει φαλάκρα είναι κοινωνικά αποδεκτός, αν και αυτό μορεί να του προκαλέσει μεγάλη δυσαρέσκεια. Αλλά μία γυναίκα σε αυτή την κατάσταση δεν έχει κανένα αποδεκτό ρόλο στην κοινωνία. Πρέπει πάντα να κάνει κάτι για να αλλάξει τεχνητά την εμφάνισή της για να την αντιμετωπίσουν φυσιολογικά. Δυστυχώς οι ανησυχίες των γυναικών για την πάθηση αυτή συχνά δεν λαμβάνονται σοβαρά απο τους συζύγους τους και τους γιατρούς τους.

Αρχικά, θα αλλάξει το χτένισμά της για να μεγιστοποιήσει την κάλυψη. Για τις γυναίκες που έχουν μακριά μαλλιά μπορεί να χρειασθεί να τα κόψουν κοντά και να τα χτενίζουν πολύ φουσκωτά για μεγαλύτερη κάλυψη. Όταν πιά δεν είναι δυνατόν να συγκαλύψουν την αραίωση με το χτένισμα αρχίζουν να αντιμετωπίζουν  το πρόβλημα αν θα αγοράσουν ποστίς ή περούκα και αυτό προκαλεί αλλαγή και στον τρόπο ζωής τους. Συνήθως σε αυτό το στάδιο δεν θέλουν να ασχολούνται με θαλάσσια σπόρ γιατί όταν βραχούν τα μαλλιά τους όλη η δύναμη συγκάλυψης οποιουδήποτε τρύκ στο χτένισμα χάνεται, και αποφεύγουν συχνά αυτού του τύπου τις δραστηριότητες.

 

Χαρακτηριστικά Γυναικείας Ανδρογενετικής Αλωπεκίας

Φυσιολογικά, όταν εξετάσουμε προσεκτικά το τριχωτό της κεφαλής, θα δούμε τις τρίχες να φυτρώνουν σε μικρές ομάδες τριών, τεσσάρων και πέντε τριχών που ονομάζονται τριχοθυλακικές μονάδες. Οι τρίχες έχουν την τάση να φυτρώνουν  σε τέτοιου είδους μικρές ομάδες. Στα πρώτα στάδια της κληρονομικής ανδρογενετικής αλωπεκίας βλέπουμε μία πτώση σε αυτές τις μονάδες τριχοθυλακίων από μία κανονική πυκνότητα τριών έως και έξι τριχών , σε μία ή δύο.

Στις γυναίκες τα πρόσθια φυσικά όρια τριχοφυίας αραιώνουν αλλά δεν υποχωρούν. Αυτή η διάφανη εμφάνιση είναι η κύρια πηγή ανησυχίας για τις γυναίκες.

 

Η Μεταμόσχευση Μαλλιών στις Γυναίκες

Η έναρξη της χρήσης μοσχευμάτων τριχοφυίας που περιλαμβάνουν 1 έως 4 τριχοθυλακικές μονάδες έχει δημιουργήσει μια εξαιρετικά αποτελεσματική φυσική λύση για τα εκατομμύρια των γυναικών με τριχόπτωση γυναικείου προτύπου.

Στόχος της μεταμόσχευσης μαλλιών στις γυναίκες είναι όχι η δημιουργία νέου πρόσθιου φυσικού ορίου τριχοφυίας, αλλά η τοποθέτηση εκατοντάδων μοσχευμάτων τριχοφυίας που περιέχουν 1 έως 4 τριχοθυλακικές μονάδες πίσω από πρόσθιο φυσικό όριο τριχοφυίας για να δημιουργηθεί και πάλι πυκνότητα. Τα περισσότερα μεταμοσχευόμενα μοσχεύματα τοποθετούνται σε μία ζώνη 0,5 έως 1,5 εκατοστών πίσω από το πρόσθιο όριο της τριχοφυίας για μεγιστοποίηση της πυκνότητας και ελαχιστοποίηση του κινδύνου μετεγχειρητικής απώλειας.

Η αυξημένη πυκνότητα στο πρόσθιο όριο της τριχοφυίας δίνει στις γυναίκες την ελευθερία να χτενίζουν τα μαλλιά τους όπως θέλουν.

Η πυκνή τοποθέτηση των μικρομοσχευμάτων αποκαθιστά επίσης το φυσικό πρόσθιο όριο της τριχοφυίας σε γυναίκες με σημαντική τριχόπτωση του κροταφικού ορίου τριχοφυίας μετά από ρυτιδεκτομή (λίφτινγκ προσώπου) ή ενδοσκοπική χειρουργική επέμβαση στο μέτωπο, δινοντάς τους την δυνατότητα να τραβούν τα μαλλιά τους πίσω από τα αυτιά τους